همه چون دوني

آيين نامه بتن ايران چيست؟

آيين‌نامه بتن ايران (آبا) يك كتاب تدوين شده توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور است كه به ارائه حداقل ضوابط و مقررات براي طراحي، تحليل، اجرا و مشخصات مواد تشكيل‌دهنده سازه‌هاي بتني در ايران مي‌پردازد. هدف اصلي اين آيين‌نامه، تأمين سطح مناسبي از ايمني، قابليت بهره‌برداري و پايايي در اين سازه‌ها با در نظر گرفتن شرايط اقليمي كشور، استانداردهاي بين‌المللي و روش‌هاي نوين ساخت و ساز است.

مهم‌ترين نكات درباره آيين‌نامه بتن ايران:

مرجع ملي: آيين‌نامه بتن ايران به عنوان يكي از اصلي‌ترين مراجع فني و قانوني در زمينه سازه‌هاي بتني در كشور شناخته مي‌شود و رعايت كامل مفاد آن براي دستگاه‌هاي اجرايي، مهندسان مشاور، پيمانكاران و ساير عوامل دخيل در طرح‌هاي عمراني الزامي است.
محتوا: اين آيين‌نامه شامل دو بخش كلي است:كليات، مصالح و مسائل اجرايي: اين بخش به موضوعاتي نظير تعاريف، مقررات كلي ارائه و تصويب طرح و نظارت، مصالح مصرفي (سيمان، سنگدانه‌ها، آب، مواد افزودني، فولاد)، كيفيت بتن، طرح اختلاط، اجرا، آرماتوربندي، قالب‌بندي و درزهاي اجرايي مي‌پردازد.
اصول تحليلي و طراحي: اين بخش به مباني تحليل سازه‌ها و قطعات بتني، طراحي در برابر خمش و بارهاي محوري، ستون‌ها، دال‌ها، ديوارها، شالوده‌ها و ساير اجزاي سازه‌اي مي‌پردازد.
تاريخچه و ويرايش‌ها: اولين بخش آيين‌نامه بتن ايران در سال 1370 و بخش دوم آن در سال 1374 منتشر شد. اين آيين‌نامه در طول زمان مورد بازنگري و تكميل قرار گرفته و آخرين ويرايش ابلاغ شده آن مربوط به سال 1400 است كه در سال 1401 لازم‌الاجرا گرديد و در سال 1402 نيز جلدهاي اول و دوم آن مورد ويرايش قرار گرفته‌اند. اين ويرايش‌ها سعي در هماهنگي با آخرين دستاوردهاي علمي و استانداردهاي بين‌المللي دارند.
ارتباط با مبحث 9 مقررات ملي ساختمان:

مبحث 9 مقررات ملي ساختمان با عنوان "طرح و اجراي ساختمان‌هاي بتن‌آرمه" نيز به موضوعات مرتبط با سازه‌هاي بتني مي‌پردازد. در واقع، مي‌توان گفت كه مبحث 9، بخش اجرايي و الزامات طراحي سازه‌هاي بتني در چارچوب مقررات ملي ساختمان را تبيين مي‌كند.

تفاوت‌ها و همپوشاني‌ها:

گستردگي: آيين‌نامه بتن ايران (آبا) به صورت تخصصي و با جزئيات بيشتري به تمام جنبه‌هاي بتن، از مواد اوليه تا طراحي و اجرا مي‌پردازد. در حالي كه مبحث 9، به عنوان بخشي از مجموعه مقررات ملي ساختمان، بيشتر بر الزامات و ضوابط لازم‌الرعايه در طرح و اجراي ساختمان‌هاي بتن‌آرمه تمركز دارد.
تكنولوژي بتن: در ويرايش‌هاي جديد مبحث 9، مطالب مربوط به تكنولوژي بتن (مانند طرح اختلاط و كيفيت بتن) به آيين‌نامه بتن ايران (آبا) منتقل شده است و مبحث 9 بيشتر بر اصول طراحي سازه‌اي تمركز دارد.
هماهنگي: هدف از ويرايش‌هاي اخير، ايجاد هماهنگي بيشتر بين مبحث 9 و آيين‌نامه بتن ايران بوده است تا يك فلسفه طراحي و اجرايي واحد در كشور حاكم شود.
به طور خلاصه، آيين‌نامه بتن ايران (آبا) يك مرجع جامع و تخصصي در زمينه بتن است، در حالي كه مبحث 9 مقررات ملي ساختمان، الزامات و ضوابط اجرايي و طراحي ساختمان‌هاي بتن‌آرمه را در سطح مقررات ملي تعيين مي‌كند و اين دو سند با يكديگر مرتبط و مكمل هستند. براي طراحي و اجراي صحيح سازه‌هاي بتني در ايران، آشنايي و رعايت هر دوي اين مدارك ضروري است.

تاسيسات برودتي چيست؟

تاسيسات برودتي به مجموعه‌اي از سيستم‌ها و تجهيزات گفته مي‌شود كه براي كاهش دما و ايجاد سرما در يك محيط مشخص به كار مي‌روند. هدف اصلي اين تاسيسات، جذب گرما از يك فضا و دفع آن به محيط ديگر است، در نتيجه دماي فضاي مورد نظر كاهش مي‌يابد.

 كتاب تاسيسات برودتي را از ازبيلت بوك بخريد. 

به زبان ساده، تاسيسات برودتي همان سيستم‌هاي سرمايشي يا تهويه مطبوع هستند كه براي خنك كردن هوا، نگهداري مواد غذايي در دماي پايين، يا استفاده در فرآيندهاي صنعتي و آزمايشگاهي به كار مي‌روند.

انواع اصلي تاسيسات برودتي:

تاسيسات برودتي بر اساس نحوه عملكردشان به انواع مختلفي تقسيم مي‌شوند كه مهم‌ترين آن‌ها عبارتند از:

سيستم‌هاي تبريد تراكمي: اين سيستم‌ها رايج‌ترين نوع تاسيسات برودتي هستند و در وسايلي مانند يخچال‌ها، كولرهاي گازي، چيلرها و سردخانه‌ها به كار مي‌روند. اساس كار آن‌ها سيكل تبريد تراكمي است كه در آن يك ماده مبرد (مانند گاز فريون) در يك چرخه بسته به طور متناوب فشرده، تقطير، منبسط و تبخير مي‌شود و در اين فرآيند گرما را از محيط جذب و به محيط ديگر دفع مي‌كند. اجزاي اصلي اين سيكل شامل كمپرسور، كندانسور، شير انبساط و اواپراتور است.

سيستم‌هاي تبريد جذبي: اين سيستم‌ها از يك جذب كننده (مانند محلول ليتيوم برومايد) و يك ژنراتور براي ايجاد اثر تبريد استفاده مي‌كنند. به جاي كمپرسور در سيكل تراكمي، در اين سيستم‌ها از انرژي حرارتي (مانند گرماي حاصل از احتراق گاز، بخار يا آب گرم) براي به گردش درآوردن مبرد استفاده مي‌شود. چيلرهاي جذبي نمونه‌اي از اين نوع تاسيسات هستند.

سيستم‌هاي تبريد تبخيري: اين سيستم‌ها بر اساس تبخير آب كار مي‌كنند. با تبخير آب، گرماي محيط جذب شده و دما كاهش مي‌يابد. كولرهاي آبي خانگي و ايرواشرها نمونه‌هايي از اين سيستم‌ها هستند. اين سيستم‌ها در مناطقي با آب و هواي گرم و خشك كارايي بيشتري دارند.

سيستم‌هاي ترموالكتريك (الكترونيكي): در اين سيستم‌ها از اثر ترموالكتريك (مانند اثر پلتيه) براي ايجاد سرما استفاده مي‌شود. با عبور جريان الكتريكي از محل اتصال دو ماده نيمه‌رساناي مختلف، يك طرف سرد و طرف ديگر گرم مي‌شود. اين سيستم‌ها معمولاً براي كاربردهاي كوچك و خاص مانند خنك‌كننده‌هاي قابل حمل يا برخي دستگاه‌هاي آزمايشگاهي استفاده مي‌شوند.

كاربردهاي تاسيسات برودتي:

تاسيسات برودتي در صنايع و زمينه‌هاي مختلف كاربرد گسترده‌اي دارند، از جمله:

تهويه مطبوع ساختمان‌ها: براي ايجاد آسايش حرارتي در منازل، ادارات، مراكز تجاري و غيره.

نگهداري مواد غذايي: در يخچال‌ها، فريزرها، سردخانه‌ها و صنايع غذايي.

فرآيندهاي صنعتي: در صنايع شيميايي، دارويي، پتروشيمي و توليد براي كنترل دما و انجام واكنش‌هاي خاص.

تجهيزات پزشكي و آزمايشگاهي: براي نگهداري داروها، نمونه‌هاي بيولوژيكي و انجام آزمايش‌ها در دماهاي پايين.

حمل و نقل: در سيستم‌هاي خنك‌كننده وسايل نقليه و كانتينرهاي حمل مواد فاسدشدني.

يخ‌سازي: براي توليد يخ در مقياس‌هاي مختلف.

به طور خلاصه، تاسيسات برودتي نقش حياتي در زندگي مدرن ايفا مي‌كنند و در بسياري از جنبه‌هاي زندگي روزمره و صنايع مختلف كاربرد دارند.

مبحث 4 مقررات ملي ساختمان با عنوان "الزامات عمومي ساختمان" يكي از ۲۲ مبحث مقررات ملي ساختمان ايران است. اين كتاب به تشريح و تبيين حداقل ضوابط و مقرراتي مي‌پردازد كه در طراحي و اجراي تمامي ساختمان‌ها با كاربري‌هاي مختلف بايد رعايت شوند تا ايمني، بهداشت، آسايش، بهره‌دهي مناسب و صرفه اقتصادي براي فرد و جامعه تأمين گردد. براي خريد مبحث 4 به ازبيلت بوك برويد. 

به طور خلاصه، كتاب مبحث 4 به موضوعات زير مي‌پردازد:

كليات: شامل اهداف، دامنه كاربرد، استانداردها و ضوابط، مدارك فني و الزامات اجرايي.
تعاريف: ارائه تعاريف اصطلاحات تخصصي مورد استفاده در اين مبحث.
دسته‌بندي فضاها، تصرف‌ها و ساختمان‌ها: گروه‌بندي ساختمان‌ها بر اساس تعداد طبقات، نحوه قرارگيري در زمين و نوع كاربري.
مقررات كلي: شامل الزامات كلي ساخت و قرارگيري ساختمان، همجواري‌ها، شكل، حجم و نماي ساختمان، پيش‌آمدگي‌ها و تأمين امنيت و ايمني.
الزامات عمومي فضاها: ضوابط مربوط به ابعاد و مساحت فضاها، نورگيري، تهويه، دسترسي و ارتباط فضاها.
الزامات عمومي نورگيري و تهويه فضاها: تعيين حداقل ميزان نور طبيعي و مصنوعي و نحوه تهويه فضاها.
الزامات عمومي عناصر و جزئيات مهم ساختمان: شامل آب‌بندي و عايق‌كاري رطوبتي، شومينه‌ها، بخاري‌هاي ديواري، دودكش‌ها و جزئيات مربوط به ايمني و امنيت در برابر سوانح.
الزامات مناسب‌سازي ساختمان براي افراد داراي معلوليت و كم‌توان جسمي حركتي: ارائه ضوابط و مقرراتي براي دسترسي آسان اين افراد به فضاهاي مختلف ساختمان.
الزامات عمومي ايمني و امنيت در برابر سوانح و ساير خطرات: شامل مقررات مربوط به حفاظت در برابر حريق، زلزله و ساير حوادث.
آخرين ويرايش منتشر شده از كتاب مبحث 4، ويرايش سوم آن است كه در سال 1396 به چاپ رسيده است. اين مبحث براي تمامي مهندسان، معماران، شهرسازان، پيمانكاران و ساير دست‌اندركاران صنعت ساختمان، يك مرجع قانوني و فني بسيار مهم و ضروري به شمار مي‌رود.

تجهيزات ايمني انواع مختلفي دارند كه بر اساس نوع خطر و محيط كار دسته‌بندي مي‌شوند. به طور كلي مي‌توان آن‌ها را به دو دسته اصلي تقسيم كرد:

1. تجهيزات حفاظت فردي (PPE - Personal Protective Equipment): اين تجهيزات براي محافظت از سلامت فرد در برابر خطرات احتمالي در محيط كار طراحي شده‌اند و شامل موارد زير مي‌شوند:

حفاظت از سر و گردن:

كلاه ايمني: براي محافظت از سر در برابر ضربه، سقوط اجسام، برق گرفتگي و غيره. انواع مختلفي براي كاربردهاي گوناگون (ساختماني، صنعتي، برقكاري، كار در ارتفاع و ...) وجود دارد.
محافظ گردن: در برخي مشاغل خاص براي محافظت از گردن در برابر گرما، مواد شيميايي يا ضربه استفاده مي‌شود.
حفاظت از چشم و صورت:

عينك ايمني: براي محافظت از چشم در برابر گرد و غبار، ذرات پرتاب شده، مواد شيميايي، اشعه‌هاي مضر (مانند جوشكاري) و غيره. انواع مختلفي با لنزهاي متفاوت براي كاربردهاي خاص موجود است.
شيلد صورت (محافظ صورت): براي محافظت كامل صورت در برابر پاشش مواد شيميايي، حرارت، ضربه و غيره.
ماسك جوشكاري: براي محافظت از چشم و صورت در برابر نور شديد و جرقه‌هاي جوشكاري.
حفاظت از سيستم تنفسي:

ماسك‌هاي تنفسي: براي محافظت در برابر گرد و غبار، ذرات معلق، گازها، بخارات و مواد شيميايي مضر. انواع مختلفي با فيلترهاي متفاوت براي آلاينده‌هاي گوناگون وجود دارد (ماسك‌هاي ساده، فيلتردار، تمام صورت، نيم صورت).
دستگاه تنفسي خودكفا (SCBA): براي محيط‌هايي با كمبود اكسيژن يا غلظت بالاي مواد سمي استفاده مي‌شود.
حفاظت از دست‌ها:

دستكش‌هاي ايمني: براي محافظت از دست‌ها در برابر بريدگي، سايش، سوختگي، مواد شيميايي، برق، سرما، گرما و غيره. انواع مختلفي از جنس‌هاي متفاوت (چرمي، نيتريلي، لاتكس، ضد برش، عايق برق و ...) براي كاربردهاي گوناگون موجود است.
حفاظت از پاها:

كفش و پوتين ايمني: براي محافظت از پاها در برابر سقوط اجسام سنگين، برخورد، سوراخ شدن، لغزش، مواد شيميايي، برق و غيره. داراي پنجه فولادي، زيره مقاوم و خواص ضد لغزش و ضد الكتريسيته هستند.
حفاظت از شنوايي:

گوشي‌هاي ايمني (Ear muffs): براي كاهش صداي محيط و جلوگيري از آسيب به شنوايي در محيط‌هاي پر سر و صدا.
ايرفلاگ (Ear plugs): وسيله‌اي كه داخل مجراي گوش قرار مي‌گيرد و صدا را كاهش مي‌دهد.
حفاظت از بدن:

لباس كار ايمني: براي محافظت از بدن در برابر آلودگي، مواد شيميايي، حرارت، بريدگي و غيره. انواع مختلفي با جنس‌ها و ويژگي‌هاي خاص براي مشاغل گوناگون وجود دارد (ضد حريق، ضد اسيد، يكبار مصرف و ...).
پيش‌بند ايمني: براي محافظت از قسمت جلويي بدن در برابر پاشش مواد، حرارت و غيره.
كمربند ايمني (هارنس): براي كار در ارتفاع و جلوگيري از سقوط.
2. تجهيزات ايمني محيطي و كارگاهي: اين تجهيزات براي ايمن‌سازي محيط كار و جلوگيري از حوادث براي همه افراد حاضر در آن محيط استفاده مي‌شوند و شامل موارد زير مي‌شوند:

علائم ايمني و هشدار: تابلوها، برچسب‌ها و نشانه‌هايي كه خطرات احتمالي، مسيرهاي ايمن، تجهيزات ايمني و دستورالعمل‌هاي ايمني را نشان مي‌دهند.
تجهيزات اطفاء حريق: كپسول‌هاي آتش‌نشاني، سيستم‌هاي اطفاء حريق اتوماتيك، شيلنگ‌هاي آتش‌نشاني و غيره.
جعبه كمك‌هاي اوليه: شامل لوازم و تجهيزات ضروري براي ارائه كمك‌هاي اوليه در صورت بروز حادثه.
چشم‌شوي و دوش اضطراري: براي شستشوي سريع چشم و بدن در صورت تماس با مواد شيميايي خطرناك.
سيستم‌هاي تهويه مناسب: براي جلوگيري از تجمع گازها، بخارات و گرد و غبار مضر در محيط كار.
روشنايي مناسب: براي اطمينان از ديد كافي و جلوگيري از حوادث ناشي از كمبود نور.
كفپوش‌هاي ضد لغزش: براي جلوگيري از سر خوردن و افتادن افراد.
حفاظت از ماشين‌آلات: گاردها و پوشش‌هايي كه از تماس افراد با قسمت‌هاي خطرناك ماشين‌آلات جلوگيري مي‌كنند.
تجهيزات ايمني كار در ارتفاع: داربست‌هاي ايمن، كمربندهاي ايمني، طناب‌هاي نجات و ...
تجهيزات ايمني ترافيكي: علائم راهنمايي و رانندگي، موانع ترافيكي و ...
انتخاب و استفاده صحيح از تجهيزات ايمني مناسب با نوع كار و خطرات موجود، نقش بسيار مهمي در حفظ سلامت و ايمني افراد در محيط‌هاي مختلف دارد. كارفرمايان موظف به تهيه و تامين اين تجهيزات و آموزش نحوه استفاده صحيح از آن‌ها به كاركنان هستند.

1. خنك نكردن كافي يا عدم سرمايش: اين احتمالاً رايج‌ترين مشكليه كه كاربران كولر گازي باهاش روبرو مي‌شن و مي‌تونه دلايل متعددي داشته باشه: * كمبود گاز مبرد (فريون): گاز مبرد ماده اصلي خنك‌كننده در كولر گازي هست و اگه مقدارش كم بشه (به دليل نشتي)، كولر ديگه نمي‌تونه به خوبي خنك كنه. نشتي گاز مي‌تونه از لوله‌ها، اتصالات يا خود يونيت‌ها باشه و بايد توسط متخصص پيدا و رفع بشه و بعد گاز شارژ بشه. * كثيف بودن فيلترهاي هوا: فيلترهاي كثيف جلوي جريان آزاد هوا رو مي‌گيرن و باعث مي‌شن كويل‌هاي اواپراتور يخ بزنن و در نتيجه سرمايش كاهش پيدا كنه. تميز كردن يا تعويض منظم فيلترها (معمولاً هر يك تا سه ماه يكبار بسته به ميزان استفاده و آلودگي هوا) خيلي مهمه. * كثيف بودن كويل‌هاي كندانسور (يونيت خارجي): كندانسور گرماي مبرد رو به بيرون منتقل مي‌كنه. اگه كويل‌هاي اون كثيف بشن (به خاطر گرد و غبار، برگ درختان و غيره)، تبادل حرارت به خوبي انجام نمي‌شه و كولر نمي‌تونه درست خنك كنه. تميز كردن دوره‌اي كندانسور با فشار آب (با احتياط) توصيه مي‌شه. * خرابي كمپرسور: كمپرسور قلب سيستم سرمايشه و اگه خراب بشه، كولر ديگه خنك نمي‌كنه. خرابي كمپرسور مي‌تونه دلايل مختلفي داشته باشه و معمولاً نياز به تعمير يا تعويض توسط متخصص داره. * خرابي فن‌ها (داخلي يا خارجي): اگه فن يونيت داخلي (اواپراتور) هوا رو به خوبي به گردش در نياره يا فن يونيت خارجي (كندانسور) نتونه گرماي مبرد رو دفع كنه، سرمايش كاهش پيدا مي‌كنه. * مسدود بودن لوله تخليه: اگه لوله تخليه آب كندانس شده مسدود بشه، آب جمع مي‌شه و مي‌تونه باعث يخ زدن كويل‌ها و كاهش سرمايش بشه. * انتخاب ظرفيت نامناسب كولر: اگه ظرفيت كولر گازي براي متراژ فضاي شما كم باشه، هرگز نمي‌تونه اون فضا رو به خوبي خنك كنه.

2. صداي زياد و غيرعادي: كولرهاي گازي مدرن معمولاً صداي كمي دارن، پس هر صداي بلند يا غيرعادي نشونه‌ي مشكله: * صداي فن: صداي تق تق، لرزش يا وزوز غيرعادي از فن‌هاي داخلي يا خارجي مي‌تونه به خاطر وجود جسم خارجي، شل شدن قطعات، خرابي بلبرينگ‌ها يا عدم توازن پره‌ها باشه. * صداي كمپرسور: صداي تق تق بلند، ساييدگي يا صداي غيرعادي ديگه از كمپرسور مي‌تونه نشونه‌ي خرابي داخلي اون باشه. * صداي جريان گاز: صداي سوت كشيدن يا حباب زدن مي‌تونه نشونه‌ي نشتي گاز مبرد باشه. * صداي لرزش: لرزش زياد يونيت‌ها مي‌تونه به خاطر تراز نبودن، شل شدن اتصالات يا خرابي قطعات داخلي باشه.

3. نشت آب: نشت آب از يونيت داخلي معمولاً به خاطر مسدود شدن لوله تخليه آب كندانس شده اتفاق مي‌افته. اين انسداد مي‌تونه به خاطر گرد و غبار، جلبك يا ساير آلودگي‌ها باشه. تميز كردن لوله تخليه معمولاً مشكل رو حل مي‌كنه. نشت آب از يونيت خارجي مي‌تونه به خاطر رطوبت هوا باشه و معمولاً جاي نگراني نداره، اما اگه خيلي زياد باشه، ممكنه مشكلي وجود داشته باشه.

4. روشن نشدن كولر گازي: اگه كولر روشن نمي‌شه، دلايل مختلفي مي‌تونه داشته باشه: * مشكلات برقي: قطع بودن برق، خرابي پريز، مشكل در سيم‌كشي يا پريدن فيوز. * خرابي ترموستات: اگه ترموستات درست كار نكنه، ممكنه فرمان روشن شدن به كمپرسور نرسه. * خرابي برد الكترونيكي: برد الكترونيكي نقش مغز دستگاه رو داره و خرابي اون مي‌تونه باعث روشن نشدن كولر بشه. * خرابي خازن: خازن به راه‌اندازي كمپرسور كمك مي‌كنه و خرابي اون مي‌تونه مانع روشن شدن كولر بشه.
سري به جدول مصرف برق كولر گازي بزنيد. 

5. خاموش نشدن كولر گازي: اگه كولر به طور مداوم كار مي‌كنه و خاموش نمي‌شه، ممكنه مشكل از ترموستات، سنسور دما يا برد الكترونيكي باشه.

6. بوي نامطبوع: بوي بد از كولر گازي مي‌تونه به خاطر تجمع گرد و غبار، رطوبت و كپك در داخل يونيت‌ها، به خصوص اواپراتور، باشه. تميز كردن دوره‌اي يونيت‌ها و استفاده از اسپري‌هاي ضدعفوني كننده مخصوص مي‌تونه كمك كنه.

براي جلوگيري از بروز اين مشكلات و افزايش طول عمر كولر گازي، سرويس اسپليت دوره‌اي سالانه توسط تكنسين متخصص خيلي مهمه. تكنسين مي‌تونه مواردي مثل ميزان گاز مبرد، عملكرد كمپرسور و فن‌ها، تميزي كويل‌ها و فيلترها، و سلامت كلي دستگاه رو بررسي كنه و مشكلات احتمالي رو قبل از جدي شدن برطرف كنه.

مهم‌ترين و شايع‌ترين كولر آبي

در اينجا به مهم‌ترين و شايع‌ترين مشكلات اشاره مي‌كنم و سعي مي‌كنم هر كدوم رو به صورت نسبتاً كامل توضيح بدم:

1. خنك نكردن كافي يا گرم بودن باد: اين مشكل خيلي رايجه و مي‌تونه چند دليل داشته باشه: * كمبود آب: اگه آب تو مخزن كم باشه، پوشال‌ها خوب خيس نمي‌شن و باد خنك توليد نمي‌شه. هميشه حواستون به سطح آب باشه. * خرابي پمپ آب: اگه پمپ كار نكنه يا ضعيف شده باشه، آب به پوشال‌ها نمي‌رسه. پمپ رو چك كنين و اگه لازم بود عوضش كنين. * پوشال‌هاي كهنه يا كثيف: پوشال‌هاي قديمي يا پر از رسوب ديگه خوب آب رو تبخير نمي‌كنن. هر سال پوشال‌ها رو عوض كنين. * گرماي زياد هوا: كولر آبي تو هواي خيلي گرم و خشك زياد خنك نمي‌كنه. * رطوبت زياد هوا: تو هواي شرجي، كولر آبي خوب جواب نمي‌ده. * طولاني بودن كانال: كانال‌هاي خيلي بلند هوا رو گرم مي‌كنن. سعي كنين كانال رو كوتاه و عايق كنين. * مناسب نبودن سايز كولر: اگه كولر براي فضاي شما كوچيك باشه، نمي‌تونه خوب خنك كنه. * خرابي موتور يا دينام: اگه موتور درست نچرخه يا ضعيف شده باشه، باد كافي توليد نمي‌شه. * شل بودن تسمه: تسمه شل باعث مي‌شه موتور نتونه نيروش رو درست به پروانه منتقل كنه.

2. صداي زياد و غيرعادي: كولر آبي نبايد خيلي صدا بده. صداهاي غيرعادي نشونه‌ي مشكل هستن: * خشك شدن ياتاقان‌ها: ياتاقان‌ها اگه روغن نخورن صدا مي‌دن. روغن‌كاري‌شون كنين. * خرابي بلبرينگ‌ها: بلبرينگ‌هاي خراب صدايي مثل خرخر يا ساييدگي دارن و بايد عوض بشن. * شل شدن پولي‌ها: پولي‌هاي شل صدا و لرزش ايجاد مي‌كنن. سفت‌شون كنين. * تاب برداشتن پروانه: پروانه‌ي كج موقع چرخيدن صدا مي‌ده و بايد عوض شه. * خرابي تسمه: تسمه‌ي خراب يا شل صدا مي‌ده و بايد عوض يا تنظيم شه. * مشكل در موتور: صداي بلند از موتور نشونه‌ي خرابي داخليه.

مطلب مرتبط: راهنماي استفاده از كولر آبي

3. بوي بد: بوي بد از كولر معمولاً به خاطر كثيفي داخلشه: * آب مونده و كثيف: آب داخل مخزن بو مي‌گيره. آب رو عوض كنين و مخزن رو بشورين. * پوشال‌هاي كثيف يا قارچ زده: پوشال‌ها رو بشورين يا عوض كنين.

4. نشتي آب: آب دادن كولر مي‌تونه به خاطر اينا باشه: * سوراخ يا پوسيدگي بدنه: بدنه رو تعمير يا عوض كنين. * شل شدن شلنگ‌ها: شلنگ‌ها رو سفت كنين. * پر شدن زياد مخزن: شناور رو چك كنين. * خرابي شناور: شناور رو عوض كنين.

5. كار نكردن پمپ يا موتور: اگه اينا كار نكنن، كولر خنك نمي‌كنه يا باد نمي‌ده: * مشكلات برقي: فيوز، سيم‌كشي رو چك كنين. * سوختن موتور يا پمپ: بايد عوض بشن. * گرفتگي: مسير آب رو چك كنين.

براي اينكه اين مشكلات پيش نياد، سرويس دوره‌اي كولر آبي خيلي مهمه. تميز كردن، روغن‌كاري و تعويض قطعات فرسوده به عملكرد بهتر كولر كمك مي‌كنه.

مهم‌ترين و شايع‌ترين كولر آبي

در اينجا به مهم‌ترين و شايع‌ترين مشكلات اشاره مي‌كنم و سعي مي‌كنم هر كدوم رو به صورت نسبتاً كامل توضيح بدم:

1. خنك نكردن كافي يا گرم بودن باد: اين مشكل خيلي رايجه و مي‌تونه چند دليل داشته باشه: * كمبود آب: اگه آب تو مخزن كم باشه، پوشال‌ها خوب خيس نمي‌شن و باد خنك توليد نمي‌شه. هميشه حواستون به سطح آب باشه. * خرابي پمپ آب: اگه پمپ كار نكنه يا ضعيف شده باشه، آب به پوشال‌ها نمي‌رسه. پمپ رو چك كنين و اگه لازم بود عوضش كنين. * پوشال‌هاي كهنه يا كثيف: پوشال‌هاي قديمي يا پر از رسوب ديگه خوب آب رو تبخير نمي‌كنن. هر سال پوشال‌ها رو عوض كنين. * گرماي زياد هوا: كولر آبي تو هواي خيلي گرم و خشك زياد خنك نمي‌كنه. * رطوبت زياد هوا: تو هواي شرجي، كولر آبي خوب جواب نمي‌ده. * طولاني بودن كانال: كانال‌هاي خيلي بلند هوا رو گرم مي‌كنن. سعي كنين كانال رو كوتاه و عايق كنين. * مناسب نبودن سايز كولر: اگه كولر براي فضاي شما كوچيك باشه، نمي‌تونه خوب خنك كنه. * خرابي موتور يا دينام: اگه موتور درست نچرخه يا ضعيف شده باشه، باد كافي توليد نمي‌شه. * شل بودن تسمه: تسمه شل باعث مي‌شه موتور نتونه نيروش رو درست به پروانه منتقل كنه.

2. صداي زياد و غيرعادي: كولر آبي نبايد خيلي صدا بده. صداهاي غيرعادي نشونه‌ي مشكل هستن: * خشك شدن ياتاقان‌ها: ياتاقان‌ها اگه روغن نخورن صدا مي‌دن. روغن‌كاري‌شون كنين. * خرابي بلبرينگ‌ها: بلبرينگ‌هاي خراب صدايي مثل خرخر يا ساييدگي دارن و بايد عوض بشن. * شل شدن پولي‌ها: پولي‌هاي شل صدا و لرزش ايجاد مي‌كنن. سفت‌شون كنين. * تاب برداشتن پروانه: پروانه‌ي كج موقع چرخيدن صدا مي‌ده و بايد عوض شه. * خرابي تسمه: تسمه‌ي خراب يا شل صدا مي‌ده و بايد عوض يا تنظيم شه. * مشكل در موتور: صداي بلند از موتور نشونه‌ي خرابي داخليه.

مطلب مرتبط: راهنماي استفاده از كولر آبي

3. بوي بد: بوي بد از كولر معمولاً به خاطر كثيفي داخلشه: * آب مونده و كثيف: آب داخل مخزن بو مي‌گيره. آب رو عوض كنين و مخزن رو بشورين. * پوشال‌هاي كثيف يا قارچ زده: پوشال‌ها رو بشورين يا عوض كنين.

4. نشتي آب: آب دادن كولر مي‌تونه به خاطر اينا باشه: * سوراخ يا پوسيدگي بدنه: بدنه رو تعمير يا عوض كنين. * شل شدن شلنگ‌ها: شلنگ‌ها رو سفت كنين. * پر شدن زياد مخزن: شناور رو چك كنين. * خرابي شناور: شناور رو عوض كنين.

5. كار نكردن پمپ يا موتور: اگه اينا كار نكنن، كولر خنك نمي‌كنه يا باد نمي‌ده: * مشكلات برقي: فيوز، سيم‌كشي رو چك كنين. * سوختن موتور يا پمپ: بايد عوض بشن. * گرفتگي: مسير آب رو چك كنين.

براي اينكه اين مشكلات پيش نياد، سرويس دوره‌اي كولر آبي خيلي مهمه. تميز كردن، روغن‌كاري و تعويض قطعات فرسوده به عملكرد بهتر كولر كمك مي‌كنه.